Vorig jaar maart was ik aanwezig op een symposium met als hoofdthema ‘ambitie’. Verdiept in de sprekers had ik mij niet, maar het thema sprak mij erg aan. Al snel kwam de presentatie van Ide Swager en Menno Gravemaker, de oprichters van Momo Medical. Niet alleen waren het sterke sprekers, het verhaal over hun ambitie voor hun eigen product was ontzettend interessant. Ze zijn bezig met het ontwerpen van sensoren die ingezet kunnen worden voor de preventie van decubitus (ook wel doorligwond of doorliggen genoemd). Voorafgaand aan deze presentatie was ik mij er niet van bewust dat decubitus zo’n groot, maar toch zo’n ondergewaardeerd probleem is binnen de medische wereld.

Tijdens mijn zorgstage afgelopen mei kwam ik weer in aanraking met Momo Medical. Op de afdeling waar mijn stage plaatsvond, waren ze bezig met een klinisch onderzoek van de sensoren. Ik wilde graag meer weten over dit groeiende bedrijf, dat opgezet is door de twee afgestudeerde TU studenten. Na wat speurwerk op internet heb ik een interessant gesprek gehad met Ide Swager waar ik jullie graag meer over wil vertellen.

Wat was het doorslaggevende moment voor Ide en Menno om zich volledig in te zetten voor Momo Medical?
Ide Swager kwam het probleem decubitus tegen tijdens zijn afstudeerproject eind 2015. Hij besefte toen al dat hij dit probleem niet in zijn eentje aankon, en kwam daardoor in contact met Menno Gravemaker. Samen hebben zij besloten om na hun afstuderen niet te gaan solliciteren, maar om zich volledig in te zetten voor Momo Medical. Sinds 1 november 2016 werken zij dus fulltime aan hun product.

Ze besloten samen om voor de volgende YES!Delft selectie te gaan. Een organisatie uit Delft die studenten, professionals en wetenschappers inspireert om hun eerste stappen te zetten op het gebied van ondernemerschap. Zo konden ze kijken of er meer mensen achter hun idee stonden. Geselecteerd worden gaf hen dan ook voldoening.

Hoe zijn ze terechtgekomen in de medische wereld?
Voor Ide was dit geen onbekend terrein. Hij was al langere tijd geïnteresseerd in de medische sector, en heeft zelfs meerdere operaties bijgewoond. De professor bij wie hij afstudeerde, had een multidisciplinaire groep met artsen, ingenieurs, onderzoekers etc. Deze groep was voornamelijk bezig met onderzoek in de medische sector. Al waren er achterliggend ideeën voor het beginnen van een startup. Een veelbesproken onderwerp was een speciaal soort textiel dat druk kon meten. Vanuit daar was deze groep op een gegeven moment bezig met een slimme sok voor patiënten met een diabetes voet. Uit dit probleem kwam decubitus naar voren. Ide wist niet dat dit zo’n groot probleem was en is zich hier verder in gaan verdiepen.

Hoe hebben ze hun medische kennis verworven?
Voor de pathologie hebben ze veel literatuur gelezen. Tevens hebben ze veel gekeken naar epidemiologische studies om te kijken hoe groot het decubitus probleem daadwerkelijk is. Dit is ook bepalend voor het beginnen van een succesvolle startup. Al vrij snel zijn ze ook met mensen in de zorg gaan praten; in december 2015 was één van de eerste gesprekken met een ergotherapeut uit het Rijndam Revalidatiecentrum. Dit werd uitgebreid naar gesprekken met wondverpleegkundigen en onderzoekers: zij gaven ook aan dat ze op zoek waren naar een oplossing waar Momo Medical mee bezig was. Dit geeft natuurlijk vertrouwen in je eigen product. Tevens hebben ze meegelopen met verschillende verpleegkundigen om duidelijk voor ogen te krijgen hoe het eraan toe gaat in het ziekenhuis en hoe de sensor het beste toegepast kan worden.

Wat was de houding van de artsen tegenover Momo Medical?
De artsen die zij gesproken hebben, waren over het algemeen positief. Arts Maarten van der Elst heeft het project binnengehaald bij Reinier de graaf. Sommige artsen staan echter ver van decubitus af, omdat het meer een probleem is waar verpleegkundigen veel mee te maken krijgen.

Hoe hebben ze de patiënt betrokken bij hun product?
Tijdens het meelopen op verschillende afdelingen hebben zij met verschillende patiënten gesproken. De patiënt merkt vrijwel niets van de sensor onder zijn of haar matras. Momo Medical ontvangt voornamelijk feedback vanuit de verpleegkundigen, die zij weer terugkrijgen vanuit de patiënten. Het blijft lastig om op een organisatorische manier te kijken naar de mening van de patiënt. Er bestaat namelijk geen patiëntengroep voor decubitus.

Ik snap dat de verpleegkundigen in het ziekenhuis meer verantwoordelijk zijn, maar hoe zit het dan in de thuiszorg? Daar wil je de patiënt toch zoveel mogelijk zelf laten doen?
Thuiszorg is een hele andere tak binnen de zorg. Patiënten zijn vaak nog veel mobieler dan patiënten die daadwerkelijk een risico op decubitus hebben. Echter zijn ze bij Momo Medical wel bezig met een ander product dat in samenwerking met de thuiszorg zich verder kan ontwikkelen. In de toekomst van de thuiszorg zal er steeds meer monitoring te zien zijn. Er zijn al centrale IT-systemen die het leefpatroon in de gaten kunnen houden. Hieraan kan Momo Medical een hele goede bed sensor gaan toevoegen. Wanneer dit zover is, zullen ze de patiënt er zeker intensief bij betrekken.

Wat is de houding van het buitenland tegenover Momo Medical?
Ide is meegegaan met een handelsreis door het buitenland, waaruit bleek dat er veel interesse is vanuit grote bedrijven. In het buitenland kun je alleen niet aankomen met een idee. Er worden ook concrete resultaten verwacht. Het concept moet echt bewezen zijn. Zoals het er nu naar uitziet, is de sensor van Momo Medical in februari 2019 gecertificeerd.

Hoe zit het dan met ‘concurrentie’ in het buitenland?
Eén van de directe concurrenten bevindt zich in de VS. Zij plakken de sensorpatch op de patiënt, waardoor het invasief is. Hier geloven ze bij Momo Medical niet in. Dit komt ook terug vanuit de specialisten waarmee zij gepraat hebben. Een andere speler bevindt zich in Zwitserland. Echter hebben zij een verouderde techniek die niet makkelijk in gebruik is. Er is wel te zien dat er in de medische wereld een algemene trend heerst van metingen met sensoren. De zorg blijft alleen lastig qua innovaties, waardoor alle ideeën niet snel terug te zien zijn.

Hoe ziet Momo Medical er over vijf jaar uit?
Over vijf jaar zijn ze zeker in meerdere landen terug te vinden met het product van decubitus preventie. Echter kunnen ze met deze sensor nog veel meer gaan meten: denk bijvoorbeeld aan valdetectie, slaap-waakritme, ademhaling en hartslag. Daar zitten zwaardere certificeringen aan, waardoor dit een project is voor op de lange termijn. Het mooie is wel dat het product (de sensor) technisch gelijk blijft en alleen de software moet worden aangepast. Met één druk op de knop kun je dus allerlei extra diensten gaan leveren, zonder de sensor aan te passen of te verplaatsen.

Lisanne de Moel is studente Klinische Technologie aan het Erasmus MC, het LUMC en de TU Delft.